Po pół roku użytkowania mogę powiedzieć, że to była dobra decyzja. Moja sofa rozkładana służy jako miejsce do czytania, oglądania filmów i spania dla teściowej, która przyjeżdża na weekend. Materac piankowy nie odkształcił się, a stelaz listwowy trzyma równo. Jedna rzecz, której nie przewidziałam – codzienne składanie i rozkładanie może być męczące, jeśli robisz to sama. Dlatego jeśli planujesz spać na niej każdej nocy, rozważ model z materacem, który nie wymaga składania, albo taki z automatycznym mechanizmem.

Pamiętajcie tylko o jednym – nie każdy tapczan z pojemnikiem nadaje się do codziennego spania. Jeśli planujecie używać go jako głównego łóżka, sprawdźcie, czy stelaż jest solidny i czy materac ma odpowiednią twardość. Ja przez pierwszy rok spałam na cienką pianką i żałowałam. Teraz mam 16 cm materac piankowy na regulowanym stelażu i śpię jak w chmurze. Rano budzik nie jest już taki straszny.

Zastanawiałam się też nad wersją bezpośrednio nazywaną lozko z pojemnikiem na posciel, ale ostatecznie wybrałam tapczan, bo lepiej pasuje do mojego stylu życia. W ciągu dnia służy jako kanapa do siedzenia, a wieczorem zamienia się w łózko. W przeciwieństwie do typowego łóżka, które zajmuje połowę pokoju, tapczan z pojemnikiem daje mi przestrzeń na stolik kawowy i regał. Gdy przychodzą goście na noc, wystarczy rozłożyć mebel, wyjąć pościel z pojemnika i w kilka sekund gotowe. To o wiele wygodniejsze niż dmuchany materac czy niska wersalka, która zawsze wydaje się za krótka.

Kiedy w grę wchodzą goście na noc, kluczowy staje się mechanizm rozkładania. Najczęściej spotykany to mechanizm DL, czyli delfin. Wysuwa się go do przodu, a siedzisko opada, tworząc płaską powierzchnię. Sprawdza się świetnie, bo nie trzeba odsuwać mebla od ściany, co w małych pokojach jest na wagę złota. Uważaj jednak na wersje z cienkim stelażem, bo przy codziennym użytkowaniu mogą się wyginać. Lepiej dopłacić do wzmocnionej konstrukcji, niż później słuchać trzeszczenia przy każdej zmianie pozycji. Pamiętam klientkę, która wybrała najtańszą kanapę z funkcją spania i po pół roku miała wgniecenia w siedzisku widoczne gołym okiem.

Kiedy wprowadzałam się do swojego pierwszego mieszkania o powierzchni 28 metrów kwadratowych, wiedziałam, że każde centymetr będzie na wagę złota. Salon musiał pełnić funkcję sypialni, jadalni, a czasem nawet biura. Przeszłam przez fazę dmuchanego materaca dla gości, który wiecznie zajmował pół szafy, i przez etap składania koca na podłodze. Dopiero tapczan rozkładany okazał się rozwiązaniem, które łączy w sobie wygodę spania na co dzień z funkcją reprezentacyjnej kanapy. Nie chodziło mi o byle jakie łóżko, ale o mebel, który rano wygląda jak zadbana sofa, a wieczorem zamienia się w wygodne legowisko z 16 cm materacem piankowym na stelazu listwowym. To właśnie ta konkretna specyfikacja sprawiła, że przestałam budzić się z bólem pleców.

Na koniec rada praktyczna – nie kupuj sofy rozkładanej bez przetestowania jej w pozycji leżącej. W sklepie poproś o możliwość położenia się na co najmniej 5 minut. Sprawdź, czy nie ma twardych krawędzi, które wbijają się w plecy. I koniecznie zapytaj o gęstość pianki – powinna mieć minimum 35 kg/m3. Jeśli sprzedawca nie zna tych parametrów, lepiej poszukać innego sklepu. Bo sen na byle jakiej kanapie z funkcją spania zemści się po dwóch nocach – bolącym kręgosłupem i złym humorem. A przecież nie o to chodzi, żeby gość narzekał, tylko żeby chciał przyjeżdżać częściej.

Na koniec dodam, że warto zainwestować w mebel, który posłuży dłużej niż pierwszy sezon. Szukaj solidnych ram z drewna klejonego, a nie z płyty wiórowej. Sprawdź, czy nogi są przykręcone na stałe, a nie na wciskane zatrzaski. I jeśli tylko możesz, wybierz model z wyjmowanym pokrowcem. Pranie tapicerki w pralce to oszczędność nerwów i pieniędzy. Dobrze dobrana kanapa z funkcją spania czy wersalka to nie tylko miejsce do siedzenia, ale fundament codziennego komfortu, zwłaszcza gdy metraż jest ograniczony. Lepiej poczekać miesiąc i dozbierać do lepszej jakości, niż później żałować każdego wieczoru spędzonego na nierównym materacu.

Materiał obiciowy też ma znaczenie – postawiłam na tapicerkę welurową w odcieniu butelkowej zieleni. Welur jest przyjemny w dotyku, nie mechaci się tak szybko jak len, a do tego dodaje wnętrzu przytulności. Tapicerka welurowa ma tę zaletę, że łatwo ją odświeżyć – wystarczy przeciągnąć wilgotną szmatką, a kurz nie osiada tak mocno jak na bawełnie. Ważne, żeby wybrać materiał z certyfikatem odporności na ścieranie, zwłaszcza jeśli na tapczanie często siadają domownicy w dżinsach. Moja tapicerka po dwóch latach wygląda jak nowa, choć przyznam, że raz zdarzyło mi się rozlać kawę – plama zeszła po delikatnym przetarciu.