Kolejną kwestią, która często umyka przy zakupie, jest tapicerka. W moim przypadku wybór padł na tapicerkę welurową w odcieniu ciemnej zieleni – materiał ten jest nie tylko przyjemny w dotyku, ale też odporny na zabrudzenia i łatwy w czyszczeniu. Welur ma tę zaletę, że nie mechaci się tak szybko jak len, a przy tym dodaje wnętrzu elegancji. W praktyce sprawdza się świetnie, gdy codziennie siadam z kubkiem kawy – wystarczy przeciąć plamę wilgotną szmatką, a po wyschnięciu nie ma śladu. Unikaj jednak jasnych odcieni, jeśli masz zwierzęta lub dzieci, bo sierść i okruchy będą widoczne od razu. Ja wybrałam ciemniejszy kolor, który maskuje codzienne użytkowanie, a do tego świetnie komponuje się z drewnianymi dodatkami.

Kolejnym wyzwaniem był materac. Wiele tanich sof ma cienkie wypełnienie, które po kilku miesiącach odkształca się i budzi nas z bólem pleców. Dlatego postawiłam na tapczan dwuosobowy z 16 cm materacem piankowym na stelazu listwowym. Listwy elastycznie dopasowują się do ciała, a pianka nie traci sprężystości nawet po całej nocy. Mój partner waży prawie sto kilogramów i początkowo obawiał się, że zapadnie się w środek. Nic z tych rzeczy – materac utrzymał kształt, a my spaliśmy lepiej niż na starym łóżku z marketu.

Wybór między wersalką a kanapą z funkcją spania to często dylemat. Wersalka jest zazwyczaj tańsza i lżejsza, ale ma węższe siedzisko i mniej wygodny materac. Z kolei kanapa z funkcją spania to mebel, który na co dzień służy do siedzenia, a po rozłożeniu daje pełnowymiarowe łóżko. W moim salonie stoi model z siedziskiem głębokim na 60 cm i po rozłożeniu ma 140 cm szerokości – idealne dla dwojga. Jeśli często gościcie rodzinę, wybierzcie szerokość 160-180 cm. Pamiętajcie tylko, że im szersza kanapa, tym więcej miejsca zajmuje w salonie – zmierzcie dokładnie przestrzeń przed zakupem, uwzględniając miejsce na rozłożenie.

Mieszkam na trzydziestu metrach kwadratowych od pięciu lat i przerobiłam już chyba wszystkie możliwe konfiguracje mebli. Na początku myślałam, że zwykła kanapa z funkcją spania załatwi sprawę. Szybko okazało się, że codzienne rozkładanie i składanie mebla to mordęga, a spanie na nierównej powierzchni kończyło się bólem kręgosłupa. Wtedy znajoma podrzuciła mi pomysł z tapczanem. Przyznam, że na początku byłam sceptyczna. Wydawał mi się taki staromodny, kojarzył się z PRL-owskimi meblami u babci. Ale potem zobaczyłam nowoczesne modele z tapicerką welurową i cienkim, smukłym profilem. To zmieniło wszystko.

Z czasem odkryłam, że tapczan ma jeszcze jedną zaletę. Łatwo go przestawić, bo jest lżejszy od rozkładanej sofy. Jak zmieniam aranżację co pół roku, to bez problemu przesuwam go w inne miejsce. Tapicerka welurowa nie rysuje podłogi, a nogi mają filcowe podkładki. Dla kogoś, kto lubi zmiany, to bonus. A jeśli masz kota, to welur jest lepszy niż len czy bawełna. Pazury nie zostawiają zacieków, a sierść łatwo zbiera się odkurzaczem.

Tapicerka to nie tylko kwestia estetyki, ale też praktyczności. W domu z małymi dziećmi czy zwierzętami sprawdzi się tapicerka welurowa – jest miękka w dotyku, ale łatwa do czyszczenia, bo kurz i sierść nie wbijają się w strukturę. ma dwa koty i welurową kanapę w kolorze butelkowej zieleni – po odkurzaniu wygląda jak nowa. Z kolei w jasnych salonach lepiej postawić na tkaniny z ochronną powłoką, które odpychają płyny. Pamiętajcie, że kanapa z funkcją spania to mebel użytkowy – jeśli macie małe metraże i często gości, wybierzcie kolor, który nie będzie widać plam po kawie. Beże i szarości to bezpieczny wybór, ale ciemniejsze odcienie granatu czy grafitu maskują zabrudzenia znacznie lepiej.

Przy wyborze mebla nie zapominajcie o wymiarach. Tapczan dwuosobowy o szerokości 140 cm to standard, ale jeśli macie wąską sypialnię, warto zmierzyć odległość od ściany do przeciwległej zabudowy. Ja popełniłam błąd, kupując model 160 cm bez sprawdzenia, czy zmieści się obok regału. Musiałam przesuwać półki, co zajęło mi całe popołudnie. Lepiej zabrać ze sobą centymetr krawiecki i narysować plan na kartce.

Materac piankowy to dobry wybór do łóżka z pojemnikiem, bo jest lżejszy od sprężynowego i łatwiej go unieść. Mój ma 16 cm pianki wysokoelastycznej z warstwą termoelastyczną. Przy mechanizmie DL podnoszę go jedną ręką. Gdybym miała materac bonellowy, ważyłby pewnie dwa razy tyle. Pianka też lepiej dopasowuje się do stelażu listwowego, nie odkształca się na krawędziach skrzyni. Tylko uwaga na wentylację. Niektóre pojemniki na pościel są szczelne i materac piankowy może się pocić od spodu. Dlatego wybrałam model z otworami wentylacyjnymi w dnie skrzyni i listwami z odstępami 3 cm. Powietrze cyrkuluje i nie ma pleśni. Koleżanka kupiła tanią wersalkę z litego pudełka i po roku musiała wyrzucić materac, bo zagnieździł się grzyb.