Drugą sprawą jest mechanizm rozkładania. Tu na rynku króluje kilka rozwiązań, ale jeśli planujesz codziennie składać i rozkładać tapczan, polecam mechanizm DL. Działa na zasadzie wysuwu do przodu i oparcia opadającego na płasko. Nie wymaga odsuwania mebla od ściany, co w pokoju o powierzchni dwudziestu metrów ma ogromne znaczenie. Kiedyś miałam model z wysuwaną szufladą, który po rozłożeniu zajmował prawie trzy metry długości. Mieszkanie było tak wąskie, że nie dało się przejść obok. Mechanizm DL pozwala zachować więcej wolnej przestrzeni, bo tapczan po rozłożeniu jest tylko minimalnie dłuższy niż wersja złożona. To szczególnie ważne, gdy w pokoju stoi jeszcze biurko albo regał z książkami.

Największym wyzwaniem okazało się miejsce do spania dla gości, którzy często nocują u nas z wnukami. Długo szukałam czegoś, co nie zajmie cennej powierzchni w ciągu dnia. Ostatecznie postawiłam na kanapę z funkcją spania z tapicerką welurową w kolorze butelkowej zieleni. Materiał jest przyjemny w dotyku i łatwy do czyszczenia, co przy małych dzieciach ma ogromne znaczenie. Rozkłada się szybko, a mechanizm DL sprawia, że nie trzeba przesuwać mebla od ściany. To było dla nas zbawienne, bo w salonie każdy centymetr jest na wagę złota. Gdy goście wyjeżdżają, kanapa wraca do formy sofy, a my mamy miejsce na wieczorne czytanie książek z dziećmi.

Zacznijmy od konstrukcji, bo to ona decyduje o komforcie snu. Szukając tapczanu rozkładanego, warto zwrócić uwagę na stelaz listwowy. To elastyczne listwy wyginające się pod ciężarem ciała, które lepiej dopasowują się do kształtów kręgosłupa niż płaska płyta wiórowa. Pamiętam, jak znajoma narzekała, że po nocy na rozkładanej kanapie budzi się z bólem pleców. Okazało się, że jej mebel miał stelaż z dykty bez żadnego wyprofilowania. Wymiana na model z listwami kosztowała ją kilkaset złotych, a różnica w jakości snu była ogromna. Do tego materac piankowy o grubości minimum 16 centymetrów. Cienka gąbka, którą producenci wkładają do tanich wersji, szybko się odkształca i po roku użytkowania przypomina naleśnik. Lepiej dopłacić od razu.

Kolejna sprawa to przechowywanie. W blokach z wielkiej płyty każdy centymetr jest na wagę złota. Łóżko z pojemnikiem na pościel to rozwiązanie, które docenisz po pierwszym praniu kołdry. W standardowej sofie często nie ma miejsca na poduszki, a co dopiero na zapasową kołdrę. Wtedy narzuty i poszewki lądują w kartonach pod łóżkiem w sypialni. Dlatego przed zakupem sprawdź, czy skrzynia pod siedziskiem jest wystarczająco głęboka. W praktyce oznacza to, że powinna pomieścić przynajmniej jedną kołdrę w rozmiarze 140×200 i dwie poduszki. Mechanizm podnoszenia powinien być wyposażony w siłownik gazowy, bo ręczne unoszenie ciężkiego siedziska z pościelą to udręka.

A co z wygladem? Tapicerka welurowa to ostatnio hit, ale uwazaj na jej praktycznosc w salonie, gdzie jada sie kanapki i pija kawe. Jasny welur pieknie sie prezentuje na zdjeciach, ale w realu lepiej wybrac ciemniejszy odcien lub material z powloka chroniaca przed plamami. Ja postawilam na granatowa tapicerke welurowa i nie zalowalam – jest miekka w dotyku, a przy tym latwa do czyszczenia wilgotna scierka. Pamiętaj tez o poduszkach oparciowych; te welurowe maja tendencje do mechacenia sie przy czestym rozkladaniu.

Na koniec dodam, że w naszym mieszkaniu każdy mebel ma swoją historię i cel. Nie ma tu przypadkowych przedmiotów. Gdy planowałam aranżację, myślałam o przyszłości – o tym, że dzieci będą rosły, a ich potrzeby się zmienią. Dlatego postawiłam na neutralne kolory ścian i meble, które można łatwo odświeżyć tapicerką lub dodatkami. Mieszkanie dla rodziny z dziećmi nie musi być idealne na Instagramie, ale musi być funkcjonalne. Nasze wnętrza są żywe, pełne zabawek i rysunków na lodówce, ale każdy kąt ma swoje przeznaczenie. I to daje spokój w codziennym zabieganiu.

Kiedy wprowadzałam się do swojego pierwszego mieszkania w bloku z wielkiej płyty, stanęłam przed ścianą. Salon miał ledwie szesnaście metrów, a ja chciałam tam pomieścić i stół do pracy, i kanapę dla gości, i łóżko dla siebie. Wtedy po raz pierwszy pomyślałam o tapczanie rozkładanym. To nie była wersalka z lat dziewięćdziesiątych, którą pamiętam z domu babci – ciężka, z piszczącymi sprężynami i zapadniętą poduszką. Dzisiejsze tapczany to zupełnie inna bajka, choć wciąż wiele osób kojarzy je z prowizorycznym spaniem. Prawda jest taka, że dobrze dobrany egzemplarz może zastąpić porządne łóżko, a przy okazji dać przestrzeń do siedzenia w ciągu dnia. W małych mieszkaniach to często jedyna droga, by pogodzić funkcję dzienną z nocną bez zagracania pokoju.

Pamietam, jak sama szukalam mebla do mojego 25-metrowego salonu z aneksem kuchennym. Chcialam cos, co w ciagu dnia bedzie elegancka sofa, a w nocy przeksztalci sie w lozko z pojemnikiem na posciel. Okazalo sie, ze kluczowa jest nie tylko estetyka, ale przede wszystkim mechanizm rozkladania. Mechanizm DL, czyli dosunno-lezacy, to czesto wybor madry, bo nie wymaga odsuwania mebla od sciany. Sprawdzilam go osobiscie i dziala bez zarzutu, choc trzeba przyznac, ze zajmuje troche miejsca w srodku.