Ostatnim akcentem w moim mieszkaniu była wersalka w przedpokoju. Ma tapicerkę welurową, ale w odcieniu szarości. Na niej leży pled z frędzlami i dwie poduszki. Gdy przychodzą goście, służy jako siedzisko do zakładania butów. A gdy ktoś zostaje na noc, rozkładam ją i kładę materac piankowy. Wersalka jest wąska, ale na jedną noc w sam raz. Dzięki temu nie potrzebuję gościnnego, który w bloku z wielkiej płyty i tak by się nie zmieścił.

Nie ukrywam, ze poczatkowo balam sie, ze lustra dekoracyjne beda optycznie przeladowywac mala przestrzen. Okazalo sie jednak, ze to mit – kluczem jest umiar i odpowiednie proporcje. W mojej sypialni o powierzchni 12 metrow zamiast jednego wielkiego lustra na calej scianie, postawilam na trzy rozmiary: jedno wysokie i waskie przy drzwiach, drugie kwadratowe nad toaletka i trzecie okragle, zawieszone nad kanapa z funkcja spania. To ostatnie okazalo sie strzalem w dziesiatke – kanapa w ciagu dnia sluzy jako siedzisko dla gosci, a po rozlozeniu staje sie lozkiem z materacem piankowym, ktory odbija sie w lustrze, tworzac wrazenie wiekszej przestrzeni. Mechanizm DL w kanapie pozwala na szybkie rozlozenie bez przesuwania mebli, a lustro nad nia sprawia, ze calosc nie przytlacza sciany.

Oświetlenie w boho często bywa niedoceniane, a to ono robi różnicę między przytulnym kątem a chaotycznym zbieraniną. W salonie powiesiłyśmy duży abażur z trawy morskiej, który rzuca cienie na sufit i ściany, tworząc iluzję większej wysokości. W kąciku do czytania, tuż obok regału z książkami, lampa podłogowa z bambusowym stelażem i abażurem w kolorze musztardy. Magda początkowo chciała surowe żarówki Edisona, ale przekonałam ją, że na małym metrażu lepiej sprawdza się światło rozproszone, które nie razi w oczy podczas wieczornego lenistwa. Dodałyśmy też girlandę z małych lampek na antresoli, która wieczorem tworzy nastrój jak urządzić mały salon w namiocie na plaży. Ważne, żeby każde źródło światła miało osobny włącznik – wtedy można sterować nastrojem bez wstawania z sofy.

Największym wyzwaniem okazało się przechowywanie. W skandynawskim wnętrzu nie ma miejsca na bałagan, a w 38 metrach każdy przedmiot musi mieć swój dom. Wybór padł na łóżko z pojemnikiem na pościel w sypialni – to oczywiste. Ale w salonie znalazłam niski regał z wiklinowymi koszami, który trzyma koce, gry planszowe i kable. Nad kanapą zawisły dwie otwarte półki z sosny – na książki i ceramikę. Styl skandynawski uczy, że to, co widzisz, ma ci służyć, a nie tylko stać. Dzięki temu nawet małe mieszkanie wydaje się przestronne.

Ostatnia rzecz, o ktorej chce wspomniec, to wybor odpowiedniej ramy do lustra dekoracyjnego w malej przestrzeni. Zamiast ciemnych, masywnych ram, postawilam na cienkie, zlote lub srebrne profile, ktore prawie znikaja w odbiciu. W sypialni, gdzie lozko z pojemnikiem na posciel zajmuje sporo miejsca, a kanapa z funkcja spania czeka na gosci, lustro w cienkiej ramie nie przytlacza sciany. Wybralam model z subtelnym zdobieniem w stylu art deco, ktory dodaje charakteru, ale nie dominuje. Mechanizm DL w kanapie jest praktyczny, ale to lustro nad nia staje sie punktem centralnym – odbija swiatlo z okna i rozprasza je po calym pomieszczeniu. Dzieki temu nawet w deszczowy dzien sypialnia wydaje sie sloneczna i przestronna, a ja moge cieszyc sie kazdym centymetrem tej malej, ale funkcjonalnej przestrzeni.

Z czasem odkrylam, ze kluczem do sukcesu jest nie tylko wielkosc luster, ale tez ich rozmieszczenie. Zamiast wieszac jedno ogromne lustro na calej scianie, postawilam na kilka mniejszych, ktore rozmiescilam w strategicznych punktach. Jedno nad toaletka, drugie obok drzwi, trzecie za lampa podlogowa. Kazde z nich zlapalo inny fragment swiatla i odbilo go na przeciwlegla sciane. W sypialni, gdzie meble musza byc wielofunkcyjne, odkrylam, ze wersalka z dodatkowym miejscem do przechowywania to strzal w dziesiatke. Lustro umieszczone nad nia sprawia, ze nawet gdy jest zlozona i przykryta poduszkami, calosc wyglada lekko i przewiewnie. Brak miejsca na posciel przestal byc problemem, bo wersalka ma wbudowany schowek, a lustro odwraca uwage od jej masywnej konstrukcji.

Ostatnio przymierzam się do przedpokoju, gdzie brakuje miejsca na szafę. Myślę o zamontowaniu sztukaterii na drzwiach wewnętrznych, żeby optycznie je wtopić w ścianę. Znalazłam też inspirację w małej łazience – podobno cienkie listwy na suficie potrafią odwrócić uwagę od niskiego pomieszczenia. Na razie zbieram próbki farb i planuję weekendowy projekt. Bo najważniejsze w pracy z wnętrzami jest to, żeby nie bać się próbować, nawet jeśli pierwsza próba skończy się odklejoną listwą.

Problem z przechowywaniem pościeli to klasyk w małych mieszkaniach. Łóżko z pojemnikiem na pościel rozwiązuje sprawę, ale trzeba pamiętać o regularnym wietrzeniu materaca. Ja co dwa tygodnie zdejmuję pościel i otwieram pojemnik na cały dzień. W boho warto postawić na naturalne tkaniny. Bawełna organiczna, len, wełna. Mój zestaw pościeli z lnu kosztował więcej niż standardowy, ale oddycha i nie mechaci się po praniu. To inwestycja na lata.