Na ścianach najpierw pomaluj narożniki i przejścia pędzlem (pasek o szerokości 5–8 cm), a następnie wypełniaj środek wałkiem. Prowadź wałek od podłogi do sufitu, z lekkim zakładem na krawędziach. Jeśli po wyschnięciu widzisz smugi, przyczyną jest najczęściej zbyt duża ilość farby na wałku albo zbyt szybkie tempo pracy. Rób przerwy, aby ocenić efekt przy naturalnym świetle. Typowy błąd to malowanie połowy ściany i wychodzenie z pomieszczenia — po powrocie kolor na łączeniu może być widoczny. Maluj całą ścianę naraz, a jeśli musisz przerwać, zatrzymaj się w narożniku.

Zanim cokolwiek kupisz, zmierz dokładnie ścianę i zapisz wymiary w trzech miejscach: przy podłodze, na wysokości oczu i przy suficie. Różnice nawet 2–3 cm zdarzają się częściej, niż myślisz, a meble na wymiar i tak będą musiały je skompensować. Na tym etapie kluczowa jest decyzja o układzie: czy chcesz zabudowę od podłogi do sufitu, czy wolnostojącą komodę z telewizorem nad nią. Przy szerokości 2,5 m lepiej sprawdzi się symetryczna kompozycja z centralnym telewizorem i dwiema szafkami po bokach. Przy 3,5 m możesz pozwolić sobie na dodatkowy moduł z regałem lub witrynę — ale pilnuj, żeby nie zrobiło się zbyt gęsto.

Po zamocowaniu profili przechodzi się do montażu opraw oświetleniowych. W miejscach wskazanych na projekcie wierci się otwory i montuje podstawki, do których podłącza się przewody. Podstawki powinny być umieszczone tak, aby ich dolna krawędź znajdowała się dokładnie na wysokości przyszłej powierzchni sufitu – zbyt nisko lub za wysoko zamontowane spowodują widoczne nierówności. Gdy podstawki są gotowe, następuje właściwe naciąganie folii. Folię najpierw podgrzewa się opalarką do temperatury około 60–70 stopni Celsjusza, co powoduje jej rozciągnięcie. Następnie montuje się ją w listwach zaczynając od narożników, używając szpachelki lub specjalnych klamer. Cały proces wymaga wprawy, ponieważ zbyt mocne naciągnięcie może spowodować pęknięcie folii, a zbyt słabe – powstawanie zmarszczek po ostygnięciu. Po zamocowaniu folii montuje się oprawy i wycina w folii otwory na nie, a brzegi wzmacnia się specjalnymi pierścieniami termoizolacyjnymi. Na koniec sprawdza się, czy sufit nie ma przebarwień i czy wszystkie krawędzie są równe.

Akustyka w pokoju z dużą ścianą RTV bywa zapomniana. Puste, duże szafki odbijają dźwięk, co daje pogłos i nieczytelne dialogi. Wstaw do środka solidne płyty MDF lub specjalne wkłady tłumiące, a w tylnych ściankach szafek zrób otwory wentylacyjne — to poprawi bas i zmniejszy rezonans. Na samej ścianie za telewizorem przyklej panel akustyczny o grubości 2–3 cm, ale tylko wtedy, gdy masz wolne 5 cm między ekranem a ścianą. Głośniki przednie ustaw na wysokości ucha, w odległości 30 cm od ściany, a subwoofer — najlepiej w rogu, ale przetestuj dwa miejsca i wybierz to, gdzie bas jest równomierny.

Przedpokój w bloku to zazwyczaj kilka metrów kwadratowych, przez które każdego dnia przechodzą wszyscy domownicy. Zbyt często traktuje się go wyłącznie jako miejsce na buty i wieszak, zapominając, że może pełnić znacznie więcej funkcji. Najczęstszy błąd to zagracanie go meblami, które w rzeczywistości nie mieszczą się w dostępnej przestrzeni. Szafka na buty o standardowej głębokości, głęboki wieszak czy komoda z ogromnymi szufladami sprawiają, że przejście staje się wąskie, a codzienne manewrowanie w kurtec i z torbami graniczy z cudem. Zamiast kupować pierwsze lepsze meble, zmierz dokładnie każdą ścianę, zwróć uwagę na odległość od drzwi wejściowych i zaplanuj, co naprawdę musi się w tym miejscu znaleźć.

Przy planowaniu układu zacznij od strefy siedzącej. Kanapa i telewizor powinny być zwrócone do siebie, a nie do okna, bo odblaski zniszczą komfort oglądania. Odległość od ekranu to 1,5–2,5 długości przekątnej telewizora — przy 55 cali (139 cm) siedzisz w odległości 2,1–3,5 m. Na ścianie 2,5–3,5 m telewizor do 65 cali zmieści się bez dominowania, ale przy mniejszych pokojach lepiej zostań przy 50–55 calach. Pomiędzy krawędzią ekranu a bokiem zabudowy zostaw co najmniej 20 cm — inaczej efekt wizualny będzie ściśnięty.

Oświetlenie w suficie napinanym wymaga przemyślanego planu, ponieważ po zamontowaniu powierzchnia nie pozwala na łatwe wprowadzenie dodatkowych instalacji. Przed montażem należy wyznaczyć miejsca dla opraw punktowych, żyrandoli lub listw LED. W przypadku folii PVC trzeba pamiętać, że nie znosi ona wysokiej temperatury – maksymalna moc żarówek halogenowych jest ograniczona, dlatego lepiej stosować nowoczesne źródła LED o niskim wydzielaniu ciepła. Oprawy montuje się na specjalnych podstawkach, które są instalowane przed naciągnięciem folii. Podstawki muszą być dobrze wypoziomowane, a ich przewody powinny być doprowadzone przed montażem. Typowym błędem jest umieszczanie opraw zbyt blisko krawędzi sufitu – odległość od ściany powinna wynosić co najmniej 10-15 centymetrów, aby uniknąć przegrzania i powstania zniekształceń. Przy projektowaniu oświetlenia warto skonsultować się z elektrykiem, który oceni obciążenie instalacji i dobierze odpowiednie transformatory.