Jeśli szukasz prostoty i chcesz zostać przy wbudowanym przedwzmacniaczu phono, wybierz MM. Jeśli masz osobny przedwzmacniacz z wejściem MC i cięższe ramię, MC da więcej detalu, ale pod warunkiem poprawnej konfiguracji. Nie kieruj się samą nazwą technologii. Sprawdź dane techniczne wkładki: poziom wyjściowy, impedancję zalecaną, podatność i zakres siły nacisku. Dopiero potem porównuj brzmienie. Najdroższa wkładka podłączona do złego wejścia zagra gorzej niż tańsza, dopasowana poprawnie.
Wkładki MM mają magnes przy ruchomym wsporniku i nieruchome cewki. Generują wysoki sygnał, zwykle w zakresie kilku miliwoltów. Można je podłączyć bezpośrednio do wejścia phono w klasycznym wzmacniaczu. Mają wyższą impedancję i wymagają standardowego obciążenia 47 kΩ oraz pojemności w granicach 100–300 pF. To najczęstszy typ w tanich i średnich gramofonach. Są mniej wrażliwe na zakłócenia, a igłę można wymienić samodzielnie.
Pierwszy sygnał: zniekształcenia tylko na jednym kanale, zwykle na prawym. Drugi: igła przeskakuje na końcu strony, mimo że nacisk jest poprawny. Trzeci: przy zjeżdżaniu ramienia na płytę igła ucieka w bok przed dotknięciem rowka. Czwarty: ślady zużycia na wewnętrznej ściance rowka widać pod lupą. Piąty: przy podniesieniu ramienia z płyty widać, że igła przesunęła się z rowka w stronę środka.
Czwarty krok to montaż i kalibracja, na której większość ludzi popełnia błędy. Po przykręceniu wkładki ustaw ją tak, aby igła w rzucie z góry pokrywała się z osią ramienia — do tego służy szablon lub linijka. Potem wyważ ramię tak, aby unosiło się poziomo, i dopiero wtedy ustaw siłę nacisku zgodnie z zaleceniem producenta, zwykle w środku podanego zakresu. Antyskating ustaw na wartość zbliżoną do siły nacisku. Sprawdź też kąt azymutu — igła ma stać prostopadle do płyty, nie przekrzywiać się na bok. Każdy z tych parametrów osobno psuje brzmienie i przyspiesza zużycie rowka.
Zacznij od podstawy. Postaw gramofon na twardym, stabilnym blacie — nie na półce, która drga razem z głośnikami ani na miękkim obrusie. Sprawdź poziomnicą, czy obudowa jest w poziomie w obu osiach. Jeśli nie, podłóż coś pod nóżki albo wyreguluj je, jeśli mają gwint. Źle wypoziomowany gramofon powoduje, że ramię samo zjeżdża w stronę środka płyty albo cofa się na zewnątrz, a igła zbiera więcej trzasków. Dopiero potem podłącz przewody i ustaw prędkość obrotową — przy 33 obrotach sprawdź ją na płycie testowej albo aplikacją w telefonie, bo fabryczne kalibracje bywają niedokładne.
Zanim odsłuchasz pierwszą płytę, wyczyść igłę miękką szczoteczką z włosiem i sprawdź, czy nie ma na niej paprochów. Nowa wkładka potrzebuje kilku godzin grania, żeby się ułożyć, więc pierwsze odsłuchy mogą brzmieć ostrzej. Jeśli po całej regulacji dźwięk jest cichy, zniekształcony albo igła przeskakuje, wróć do punktu wyjścia — do poziomu i nacisku. W dziewięciu przypadkach na dziesięć problem siedzi właśnie tam, a nie w elektronice.
Domowe środki nie zastąpią prania w myjce ultradźwiękowej, ale przy niewielkich zabrudzeniach wystarczają. Jeśli płyta ma głębokie rysy albo biały nalot, lepiej oddać ją do profesjonalnego czyszczenia — domowe metody mogą pogorszyć stan. Warto też pamiętać, że igła i wkładka mają większy wpływ na dźwięk niż samo mycie, więc nie należy oczekiwać, że stara płyta zabrzmi jak nowa po jednym zabiegu.
Pamiętaj, że antyskating zależy od kształtu igły. Wkładki z igłą sferyczną są mniej wrażliwe na błąd niż te z igłą eliptyczną lub szlifowaną liniowo. Im bardziej zaawansowany szlif, tym większe znaczenie ma dokładne ustawienie. Ramię proste zwykle wymaga innej wartości niż ramię zakrzywione, bo geometria jest inna. Nie zakładaj, że wartość podana w instrukcji ramienia będzie idealna dla twojej wkładki.
Piąta sprawa to sygnał wyjściowy i zgodność z przedwzmacniaczem. Wkładki ruchomego magnesu mają zwykle wyższy poziom wyjścia i pasują do typowego wejścia gramofonowego. Wkładki ruchomej cewki dają często lepszą scenę i detal, ale mają niski sygnał i wymagają osobnego przedwzmacniacza lub transformatora. Podłączanie ich bezpośrednio do zwykłego wejścia kończy się cichym, szumiącym dźwiękiem. Sprawdź też impedancję obciążenia, jakiej oczekuje producent — niedopasowanie objawia się podbitym lub wycofanym zakresem wysokich tonów.
Przy wymianie pamiętaj o uziemieniu. Przewód masy z ramienia musi być przykręcony do zacisku przedwzmacniacza lub wzmacniacza. Bez tego pojawi się przydźwięk sieciowy, niezależnie od typu wkładki. Druga pułapka: wkładki MC często mają odkryte igły i są wrażliwsze na zabrudzenia. Czyszczenie wspornika alkoholem to zły pomysł — uszkodzisz zawieszenie. Używaj szczoteczki z włosia i przeznaczonego do tego płynu.
- ID: 400992
Be the first to review “Ustawienie igły i siły nacisku, które niszczy płyty”
Reviews
There are no reviews yet.