W kuchni najważniejsze jest to, co widać na blacie. Zlew bez naczyń, wyczyszczona płyta, brak plam na frontach szafek. Jeśli planujesz poczęstunek, przygotuj go wcześniej i nie gotuj już przy gościach — unoszący się zapach i para zdradzają nieposprzątane kąty. Kawa, herbata i woda powinny być gotowe do podania, a nie szukane po szafkach w trakcie rozmowy.
Nie przekładaj wszystkiego na ostatnią godzinę. Największy błąd to nerwowe wrzucanie rzeczy do szaf i szuflad — gość, który poprosi o łyżeczkę albo otworzy szafkę w łazience, zobaczy bałagan. Lepiej zacząć dzień wcześniej od rzeczy, które zajmują czas: prania, zmiany pościeli w pokoju gościnnym, umycia podłóg. W dniu wizyty zostaw sobie tylko odświeżenie i przygotowanie poczęstunku.
Ostatnia rzecz: przewietrz mieszkanie na kilkanaście minut przed przyjściem gości. Świeże powietrze działa lepiej niż jakikolwiek zapach w sprayu. I nie próbuj udawać, że mieszkanie jest sterylne — dwie osoby zaproszone na spokojną rozmowę wolą normalne, zadbane wnętrze niż dom wyglądający jak sala pokazowa.
Typowy błąd to sadzanie seniora w kącie, między ścianą a szafką, albo w fotelu bez podłokietników, bo „taki wygodny”. Wygodny fotel bywa najgorszym miejscem do wstawania — jest niski, miękki i nie ma się w nim czego chwycić. Drugi błąd to ustawianie krzesła przodem do stołu i wsuwanie nóg pod blat. Wtedy ani dłoń nie ma oparcia, ani nogi nie mają miejsca, żeby się pod siebie podciągnąć. Trzeci błąd to pomoc przy każdym wstaniu. Ktoś, kto podtrzymuje seniora za ramię przy każdym ruchu, odbiera mu okazję do samodzielnego ćwiczenia i po kilku tygodniach osłabia go bardziej, niż to konieczne.
W salonie zwróć uwagę na stół i miejsce, gdzie usiądą goście. Zdejmij z niego gazety, rachunki, ładowarki i kubki po wczorajszej herbacie. Poduszki na kanapie ułóż równo, koc złóż. Kurz na telewizorze i półkach jest widoczny pod światło — przetrzyj je wilgotną ściereczką, a nie tylko odkurzaczem. Ustaw krzesła w odległości, która pozwoli swobodnie przejść, ale nie rozproszy rozmowy.
Na koniec zadbaj o prywatność i dostęp do własnych rzeczy. Gość, który musi przejść przez salon w piżamie do łazienki, czuje się nieswojo. Przygotuj mu ręcznik, mydło i miejsce na kosmetyczkę jeszcze przed przyjazdem, najlepiej w koszyku stojącym obok posłania. Zostaw też wolną półkę w szafie i kilka wieszaków – nawet jeśli to tylko kącik za drzwiami. Kiedy gość ma gdzie odłożyć ubranie i nie musi pytać o każdą drobiazg, przestaje być gościem na chwilę, a zaczyna czuć się jak u siebie.
Ostatnia rzecz to elastyczność. Wieczór się rozciąga, ludzie jedzą, rozmawiają, a potem część siedzi dłużej. Zadbaj o możliwość przygaszenia świateł bez wstawania — choćby przez proste wyłączniki w zasięgu ręki albo lampy z pokrętłem. Unikaj jednego głównego włącznika, który gasi wszystko naraz, bo wtedy albo impreza się kończy, albo ktoś przewraca się w ciemności. Dobrze zaplanowane światło po zmroku nie jest dekoracją: to element gospodarzania przestrzenią, który decyduje, czy goście czują się swobodnie, czy szukają wymówki, by wyjść.
Warto sprawdzić miejsce w praktyce: poprosić seniora, żeby usiadł i wstał bez pomocy, i obserwować, na którym etapie się zatrzymuje. Czy brakuje mu punktu podparcia, czy stopa się ślizga, czy krzesło odjeżdża. Poprawa jednego z tych elementów zwykle wystarcza, żeby wstawanie stało się samodzielne. Jeśli po zmianach nadal nie daje rady, problem leży w sile mięśni lub w stawach i wtedy trzeba szukać pomocy fizjoterapeuty.
Łazienka i kuchnia decydują bardziej niż salon Goście niemal zawsze proszą o możliwość skorzystania z łazienki i rzadko kiedy zostają tylko w salonie. Sprawdź, czy w łazience jest czysty ręcznik, mydło w dozowniku i papier toaletowy na widoku. Wywal śmieci, przetrzyj umywalkę i deskę sedesową. Zapach powinien być neutralny — intensywne odświeżacze i kadzidełka mieszają się z zapachem jedzenia i robią się męczące.
Zacznij od przedpokoju. To pierwsze, co widzą goście, a jednocześnie miejsce, w którym zwykle panuje chaos. Buty wrzuć do szafki lub na jedną tackę, kurtki powieś w szafie, a nie na oparciu krzesła. Wytrzyj podłogę i przetrzyj klamki — to dwie rzeczy, które najszybciej poprawiają wrażenie. Jeśli masz psa lub kota, usuń sierść z kanapy i foteli, bo uczulona osoba odczuje ją w kilka minut po wejściu.
Zanim gość wejdzie, przygotuj pokój dla kota. Nie łazienkę bez kuwety, nie balkon, nie zamknięcie w szafie. Potrzebny jest zamknięty pokój z kuwetą, wodą, legowiskiem i miską, do którego pies nie ma dostępu. Drzwi zamykaj na klamkę, nie na skobel, żeby kot nie otworzył ich łapą. Wynieś tam kota jeszcze przed dzwonkiem do drzwi — nie po wejściu psa, bo wtedy jest już za późno na spokojne przeniesienie.
- ID: 413178
Be the first to review “Na koniec zadbaj o prywatność i dostęp do własnych rzeczy. Gość, który musi przejść przez salon w piżamie do łazienki, czuje się nieswojo. Przygotuj mu ręcznik, mydło i miejsce na kosmetyczkę jeszcze przed przyjazdem, najlepiej w koszyku stojącym obok posłania. Zostaw też wolną półkę w szafie i kilka wieszaków – nawet jeśli to tylko kącik za drzwiami. Kiedy gość ma gdzie odłożyć ubranie i nie musi pytać o każdą drobiazg, przestaje być gościem na chwilę, a zaczyna czuć się jak u siebie.”
Reviews
There are no reviews yet.