Nie kupuj od razu drogiego sprzętu. Do pierwszych odsłuchów wystarczy podstawowy gramofon z regulowanym ramieniem i nową igłą — zużytą igłą można zniszczyć płyty nieodwracalnie. Zwróć uwagę na dwa elementy: czy ramię ma regulację siły nacisku i czy wkładka jest wymienna. Jeśli nie masz pewności, czy urządzenie działa, poproś o krótki odsłuch przed zakupem. Ustawienie gramofonu na stabilnym, wypoziomowanym blacie też ma znaczenie, bo drgania przenoszą się na dźwięk.
Po umyciu rowków spłucz płytę destylowaną wodą, ale trzymaj ją pod kątem tak, by strumień spływał po powierzchni i omijał etykietę. Susz na pionowej suszarce z miękkimi bolcami albo na czystej bawełnianej ściereczce, ustawiając płytę pionowo. Nigdy nie kładź jej na płasko na ręczniku papierowym — mokry papier etykiety przyklei się do podłoża i rozwarstwi przy podnoszeniu. Nie używaj suszarki, grzejnika ani słońca: wysoka temperatura mięknie lakier i rozpuszcza klej pod etykietą.
Ostatni krok to kontrola pod światło. Trzymaj płytę pod kątem do źródła światła i sprawdź, czy nie ma smug. Jeśli zauważysz zacieki, nie próbuj ich wycierać na sucho — to tylko wciśnie zabrudzenia w rowek. Powtórz spłukiwanie wodą destylowaną i ponownie osusz. Pamiętaj też, aby myć płyty rzadko i tylko wtedy, gdy naprawdę tego wymagają. Każde mycie to ryzyko, a regularne, delikatne czyszczenie na sucho za pomocą szczoteczki z włosia węglowego wystarcza w większości przypadków.
Ramiona, wkładki i to, co najczęściej psuje dźwi
Mycie, suszenie i przechowywanie bez ryzyka dla nadru
Jak sprawdzić ustawienie bez specjalnej płyty Weź płytę, której nie żałujesz, i włącz odtwarzanie. Posłuchaj różnicy między kanałami — przy złym antyskatingu jeden z nich jest wyraźnie głośniejszy i czystszy. Druga metoda: opuść igłę na gładki, niezagrany fragment płyty, np. między rowkami lub na końcowym okręgu. Igła powinna pozostać w miejscu. Jeśli ramię sunie do środka, antyskating jest za mały; jeśli cofa się na zewnątrz, jest za duży. Ruszaj dźwignią lub pokrętłem małymi krokami i powtarzaj próbę.
Przechowuj płyty pionowo, w koszulkach zewnętrznych i wewnętrznych, z dala od słońca i grzejników. Poziome stosy i wysoka temperatura powodują trwałe wygięcie krążka. Wkładaj płytę do wewnętrznej koszulki otworem do góry, a całość do okładki otworem do tyłu — to drobiazg, ale oszczędza czas i chroni przed kurzem. Kataloguj zbiór, choćby w zeszycie albo arkuszu: tytuł, wykonawca, rok, stan. Po kilkudziesięciu płytach bez takiej listy kupisz to samo dwa razy.
Podstawowa metoda to ustawienie wartości liczbowej równej sile nacisku. Jeśli igła dociska z siłą 2 gramów, antyskating ustawiam na 2. To punkt wyjścia, nie ostateczna prawda, bo tarcie zależy od rodzaju igły, stanu płyty i temperatury. Do precyzyjnej regulacji służy płyta testowa z sygnałem lub specjalny dysk z gładkim, jałowym rowkiem. Na takim rowku igła powinna stać nieruchomo, a ramię nie może uciekać ani w stronę środka, ani na zewnątrz.
Gdzie szukać płyt i jak oceniać ich stan Źródeł jest kilka: sklepy z używanymi płytami, giełdy, aukcje internetowe, wymiany między kolekcjonerami. Na giełdzie obejrzysz płytę pod światło, w internecie musisz polegać na opisie sprzedającego — dlatego pytaj o rysy i zarysowania, zanim klikniesz zakup. Stan nośnika opisuje się zwykle w skali od słabego do idealnego; dla początkującego bezpieczne są egzemplarze bez głębokich rys, bo takie rysy słychać jako trzaski. Okładka może być zmęczona, ale płyta powinna być czysta.
Po każdej zmianie wkładki, igły albo siły nacisku wróć do antyskatingu i sprawdź go ponownie. Rób to też, gdy zauważysz, że jedna strona płyty brzmi inaczej niż druga, albo gdy igła zaczyna przeskakiwać. Prawidłowo ustawiony antyskating nie jest jednorazową czynnością — to element regularnej kontroli, który chroni płyty i pozwala usłyszeć oba kanały równo.
Zanim zaczniesz cokolwiek regulować, ustaw prawidłowo siłę nacisku igły. Kalibruję ramię tak, by przy zerowym odciążeniu unosiło się swobodnie nad płytą, a następnie ustawiam zalecany nacisk producenta wkładki. Dopiero potem dobieram antyskating. Kolejność jest kluczowa — antyskating ustawiany przy złym nacisku zawsze będzie zafałszowany, a próba korekty „na słuch” bez poprawnego nacisku prowadzi do błędnego koła.
Skating to boczna siła, która wypycha ramię gramofonu w stronę środka płyty. Powstaje, bo igła podczas odtwarzania stale pokonuje tarcie rowka, a siła ta rośnie w miarę przesuwania się ramienia ku środkowi. Bez kompensacji igła dociska mocniej jedną ściankę rowka, przez co jeden kanał gra głośniej, drugi ciszej, a igła i płyta zużywają się szybciej. Antyskating to układ regulujący siłę przeciwną, wyrównujący ten nacisk.
- ID: 448324
Be the first to review “Ostatni krok to kontrola pod światło. Trzymaj płytę pod kątem do źródła światła i sprawdź, czy nie ma smug. Jeśli zauważysz zacieki, nie próbuj ich wycierać na sucho — to tylko wciśnie zabrudzenia w rowek. Powtórz spłukiwanie wodą destylowaną i ponownie osusz. Pamiętaj też, aby myć płyty rzadko i tylko wtedy, gdy naprawdę tego wymagają. Każde mycie to ryzyko, a regularne, delikatne czyszczenie na sucho za pomocą szczoteczki z włosia węglowego wystarcza w większości przypadków.”
Reviews
There are no reviews yet.