Kolejność ma znaczenie — i to ją najczęściej się pomija Zacznij od usunięcia suchego kurzu. Bez tego rozmoczysz brud i wetrzesz go w rowek. Delikatnie przejedź szczotką po powierzchni, zgodnie z kierunkiem rowka, nie na siłę. Potem nałóż kilka kropli płynu na obracającą się płytę albo na szczotkę — nigdy nie wlewaj płynu bezpośrednio na etykietę. Etykieta to papier; zamoczona odpadnie albo się rozpuści, a wtedy płyta traci wartość. Trzymaj płytę za krawędzie i etykietę, nie za rowki. Palce zostawiają tłuszcz, którego nie usuniesz suchą szczotką.
Samo czyszczenie szczotką to nie szorowanie. Wystarczy kilka obrotów, żeby płyn dotarł do rowka. Jeśli płyta jest bardzo zabrudzona, powtórz czynność, ale za każdym razem używaj czystej końcówki szczotki. Brudna szczotka przenosi zanieczyszczenia z jednej płyty na drugą. Po myciu od razu zbierz płyn ściereczką z mikrofibry — nie czekaj, aż wyschnie sam. Ścierka musi być czysta i przeznaczona wyłącznie do winyli. Pranie jej razem z ubraniami i płynem do tkanin to proszenie się o kłopoty: pozostałości chemii osadzą się w rowkach.
Zaczynasz od gramofonu, nie od płyty. Największy błąd to kupno taniego zestawu z wbudowanym głośnikiem i igłą ceramiczną — taka igła naciska na rowek z dużą siłą i po kilkudziesięciu odtworzeniach słychać trwałe zużycie. Szukaj gramofonu z napędem paskowym, przeciwwagą ramienia i możliwością ustawienia siły nacisku oraz antyskatingu. Igła powinna być wymienna, typu magnetycznego, a nie ceramicznego. Dopiero potem dokup przedwzmacniacz phono, jeśli wzmacniacz nie ma wejścia PHONO — bez niego dźwięk będzie cichy i pozbawiony basu.
Podstawą jest ściągaczka z miękką gumą. Jej szerokość powinna odpowiadać wielkości szyb — do okien dzielonych na małe kwatery lepsza będzie wąska, do panoramicznych — szeroka. Kluczowe jest to, żeby gumę wymieniać, gdy zaczyna twardnieć lub kruszyć się na krawędziach. Stara guma nie zbiera wody równo, zostawia smugi i rysuje szkło. Drugi obowiązkowy element to aplikator, czyli rączka z mikrofibrową nakładką. Służy wyłącznie do rozprowadzania płynu — jeśli zaczniesz nią wycierać na sucho, szybko się zniszczy i zacznie zostawiać kłaczki.
Czyszczenie to nie fanaberia. Przed każdym odtworzeniem przejedź płytę miękką szczotką antystatyczną, a igłę przetrzyj suchą szczoteczka z włosia. Raz na kilkanaście płyt umyj je w myjce lub ręcznie letnią wodą z kroplą łagodnego detergentu, wypłucz i wysusz. Nigdy nie chwytaj płyty za powierzchnię — tylko za krawędź i etykietę. Trzymaj je w koszulkach antystatycznych, pionowo, w chłodnym i suchym miejscu. Zaginana na półce płyta wygina się na zawsze, a to słychać jako trzaski w jednym kanale.
Włosie końskie ma grubość i sztywność, które nie wchodzą w mikrorowki. Winylowy rowek ma szerokość kilku setnych milimetra, a końcówka igły schodzi znacznie głębiej, niż sięga włos. Szczotka zbierze więc pył z wierzchu, ale nie wyciągnie tłuszczu, odcisków palców ani osadu z mydła, które osiadły na dnie rowka. Co gorsza, przy zbyt mocnym docisku twarde włosie może działać jak papier ścierny i matowić powierzchnię. To najczęstszy błąd: ludzie szorują płytę na sucho, wierząc, że „naturalne” włosie jest bezpieczne.
Gramofon sam nie gra. W zestawie z rynku wtórnego zwykle brakuje jednego ogniwa i wtedy winowajcą wydaje się igła albo płyta, choć problem leży zupełnie gdzie indziej. Zestaw audio do gramofonu to cztery elementy: wkładka, przedwzmacniacz, wzmacniacz i kolumny. Każdy z nich ma własne wymagania, a ich niedopasowanie słychać natychmiast — jako przydźwięk, zniekształcenia albo zaskakująco cichy dźwięk.
Jak ustawić gramofon, żeby nie niszczyć płyt Poziomica to nie dodatek, tylko podstawa. Postaw gramofon na stabilnym, wypoziomowanym meblu z dala od głośników. Ustaw siłę nacisku zgodnie z zaleceniem producenta wkładki — typowo między 1,5 a 2,5 grama, nigdy „na oko”. Antyskating ustaw na tę samą wartość co nacisk. Sprawdź, czy ramię opada równolegle do płyty; jeśli nie, wyreguluj wysokość ramienia lub podkładkę pod wkładkę. Zła geometria igły powoduje zniekształcenia i przyspieszone zużycie rowka — to najczęstszy błąd początkujących, którego skutki słychać dopiero po kilku miesiącach.
Na koniec kable i zasilanie. Przewody sygnałowe prowadź z dala od kabli sieciowych, bo łatwo złapać przydźwięk sieciowy. Uziemienie gramofonu podłącz do śruby masy na wzmacniaczu lub przedwzmacniaczu — bez tego usłyszysz buczenie. Jeśli po całym zestawieniu dźwięk jest cichy, sprawdź kolejność: wkładka, przedwzmacniacz, wejście, kolumny. W dziewięciu przypadkach problem tkwi w jednym z tych czterech ogniw, a nie w gramofonie.
Nie kupuj od razu drogich wydań kolekcjonerskich. Zacznij od używanych płyt z lokalnego targu albo od wymiany z kimś, kto już zbiera. Sprawdź płytę pod światło: rysy wyczuwalne paznokciem oznaczają trzaski nie do usunięcia. Lekkie ślady i kurz są zwykle niesłyszalne po umyciu. Nowe wydania bywają świetne, ale zdarzają się też tłoczenia z wadami — jeśli słyszysz powtarzalny trzask w tym samym miejscu, reklamuj, a nie „przyzwyczajaj się”.
- ID: 448328
Be the first to review “Wracasz do winylu? Zobacz, co zyskasz, a co stracisz”
Reviews
There are no reviews yet.