Na koniec spoinę między płytami zbroi się taśmą i szpachluje, a całość gruntuje przed malowaniem. Jeśli po zamknięciu ściany słychać jeszcze rozmowy, najczęściej winna jest nieszczelność przy podłodze albo zbyt rzadko wkręcone śruby — dokładne sprawdzenie tych miejsc zajmuje kwadrans, a poprawki są tańsze niż rozbieranie gotowej przegrody.
Profile dobiera się do grubości szkła i do sposobu osadzenia. Najczęściej stosuje się kształtowniki aluminiowe z rowkiem, w którym szyba siedzi na uszczelce. W mieszkaniach, gdzie ścianka stoi na podłodze pływającej, lepiej wybrać profil z regulacją wysokości — inaczej po sezonie grzewczym szyby zaczną pracować i pękać przy krawędzi. Grubość tafli zależy od wysokości przęsła: do dwóch i pół metra wystarczy szkło hartowane o grubości ośmiu milimetrów, powyżej trzeba iść w dziesięć. Nie warto oszczędzać na hartowaniu — zwykłe szkło przy uderzeniu rozpada się na ostre odłamki.
Najprostsze rozwiązanie to bruzda w ścianie i peszel zatopiony w tynku. Prowadzisz w nim przewody zasilające i sygnałowe od gniazd do miejsca za telewizorem. Ważne: kable zasilające i sygnałowe prowadź w oddzielnych peszlach albo zachowaj między nimi odstęp. Przewody audio wpuszczone w jedną rurę z zasilaniem łapią przydźwięk sieciowy. Drugie rozwiązanie to listwa przypodłogowa z kanałem — szybsza, ale widoczna. Trzecie, dla ścian z płyt gipsowo-kartonowych: pustka montażowa i przepusty za telewizorem.
Ściany i sufity pomaluj samodzielnie. To praca, którą wykonasz w weekend, jeśli wcześniej zagruntujesz podłoże i zabezpieczysz podłogi folią. Kupuj farbę w dużych opakowaniach i mieszaj partie z jednego numeru serii, żeby nie było różnic w odcieniu. Płytki wybierz w standardowych rozmiarach — cięcie wielkoformatowych wymaga specjalistycznego sprzętu i droższych materiałów. Negocjuj z hurtownią rabat na całość zamówienia, zamiast kupować po kilka sztuk w markecie budowlanym.
Akustyka w salonie z telewizorem to temat pomijany, a wpływa na wszystko. Duża, twarda ściana za telewizorem odbija dźwięk i podbija bas, przez co dialogi stają się mętne. Pomaga tapeta akustyczna, panel z wełny mineralnej w ramce albo po prostu otwarta półka z książkami po bokach. Telewizor nie powinien być wciśnięty w narożnik — dudnienie basu w rogu słychać natychmiast. Głośniki podłogowe odsuń od ściany o kilkanaście centymetrów i skieruj lekko do środka.
Montaż krok po kroku wygląda tak: aklimatyzuj paczki w pomieszczeniu przez dobę, wyczyść i odkurz podłoże, napraw ubytki, rozłóż podkład na zakładkę i zaklej łączenia taśmą. Pierwszy rząd układaj od ściany, wsuwając panele na klik i wbijając je delikatnie przez klocek montażowy, nigdy bezpośrednio młotkiem w krawędź. Kolejne rzędy przesuwaj o co najmniej jedną trzecią długości panelu, żeby łączenia nie tworzyły jednej linii. Jeśli pomieszczenie jest wąskie, przesunięcie może być mniejsze, ale nie schodź poniżej kilkunastu centymetrów. Panele docinaj piłą do metalu lub wyrzynarką od strony dekoracyjnej do spodu, żeby nie wyrwać wierzchniej warstwy.
Najprostsze są uchwyty na ramę okna. Działają na zasadzie zacisku lub wkrętu w plastikowy profil, bez ingerencji w mur. Rolety i plisy montuje się wtedy bezpośrednio do skrzydła lub do ramy, a zasłony na szynie wieszanej na uchwytach narożnych. Uwaga na wkręty w PVC: zbyt długi wkręt może uszkodzić komorę szyby i pogorszyć izolację. Lepsze są zaciski z gumową podkładką, które nie zostawiają śladu po zdjęciu.
Panele SPC, czyli sztywne panele winylowe z rdzeniem mineralnym, mają sens w bloku z kilku powodów: nie pęcznieją od wilgoci, znoszą rozlania, a przy odpowiednim podkładzie nie generują hałasu gorszącego sąsiadów bardziej niż inne podłogi. Trzeba jednak rozróżnić dwie rzeczy, które w reklamach się zlewa. Warstwa wierzchnia decyduje o odporności na zarysowania, a rdzeń o sztywności i stabilności wymiarowej. Grubszy rdzeń to mniejsze ryzyko pracy paneli przy wahaniach temperatury, co w blokach z ogrzewaniem podłogowym lub mocno nasłonecznionymi oknami ma znaczenie.
Montaż: zacznij od podłogi, nie od sufitu Kolejność ma znaczenie. Najpierw wyznacz linię na podłodze i przykręć dolny profil, potem wypoziomuj go klinami i zakotw w betonie. Dopiero gdy dolny profil siedzi pewnie, ustaw pionowy słupek przy ścianie i górny profil. Sufit w bloku bywa krzywy, więc górną listwę montuj do niego przez dystans, a nie na styk. Odstęp między górnym profilem a sufitem wypełnij taśmą rozprężną, żeby drgania z piętra nie przenosiły się na szkło.
Najczęstszy błąd to montaż na ścianie, która nie została otynkowana i pomalowana. Prace wykończeniowe wokół szkła są koszmarne: pył wchodzi w uszczelki, a przypadkowe uderzenie skrobakiem zostawia rysę. Drugi błąd to brak dylatacji między szybą a profilem. Szkło pracuje razem z temperaturą, a sztywne zamknięcie powoduje pęknięcie przy pierwszym większym skoku ciepła. Zostaw co najmniej trzy milimetry luzu w rowku.
- ID: 428091
Be the first to review “4 kroki do taniego wykończenia mieszkania od dewelopera”
Reviews
There are no reviews yet.