Kuchnia to serce domu, ale w bloku ma zazwyczaj rozmiar schowka. Zainwestowałam w blat na wysokości barku, pod którym zmieściły się wysokie krzesła dla dzieci. Szafki sięgają samego sufitu, a w dolnych zamontowałam wysuwane kosze na śmieci i segregację. Największym odkryciem okazały się magnetyczne listwy na noże i przyprawy, które wiszą na kafelkach – nie zajmują miejsca w szufladzie i wszystko mam pod ręką. Pod zlewem stanął stojak na gąbki i szczotki, który odprowadza wodę, więc nie ma kałuż na podłodze.

Kuchnia w loftowym stylu to osobna historia. Zamiast górnych szafek wiszących postawiłam na otwarte półki z metalowych rur i desek z odzysku. Trzeba jednak pamiętać, że to wymaga dyscypliny naczynia muszą być ładne, bo są na widoku. Garnki z miedzianym dnem i ceramiczne misy z second handu tworzą niesamowity klimat. Dolne szafki zamówiłam na wymiar z frontami z płyty w kolorze betonu, które łatwo się czyści. Blat z litego dębu z widocznymi słojami kontrastuje z industrialną zabudową. Do tego taboret z rowerowym siodełkiem zamiast siedziska i kran w stylu factory. To wszystko meble loftowe, które nie są jednolite, ale tworzą spójną całość.

Planując poddasze od początku, uniknęłam wielu błędów. Na przykład wersalka w pokoju gościnnym okazała się strzałem w dziesiątkę, bo mogę ją rozłożyć w trzy sekundy, gdy przyjeżdża rodzina. Do tego obicie welurowe jest odporne na plamy, co przy małych dzieciach ma znaczenie. Każdy centymetr na poddaszu ma znaczenie, dlatego wybrałam meble wielofunkcyjne, ale bez przesady, żeby nie przesadzić z ilością sprzętów. Czasem mniej znaczy więcej, szczególnie na 35 metrach kwadratowych.

Ostatnia rada od serca – nie kupujcie wszystkiego od razu. Styl prowansalski rozwija się z czasem. Szukajcie na targach staroci, w second handach, u rodziny. Ja swoją pierwszą lawendową zasłonę znalazłam na wyprzedaży garażowej. Dziś, po latach, mam małe mieszkanie, które tchnie Prowansją mimo betonowych ścian. Klucz to konsekwencja w doborze barw i faktur oraz praktyczne rozwiązania jak mechanizm DL w kanapie czy stelaz listwowy w łóżku. Pamiętajcie, że chodzi o spokój i harmonię, a nie o perfekcję na pokaz.

Goście często pytają, czy nie mam dość wchodzenia po schodach na górę. Prawda jest taka, że poddasze ma swój urok, zwłaszcza gdy pada deszcz i słychać krople o dach. Wieczorem, gdy zapalam lampki na schodach, całe wnętrze nabiera magii. Jedynym minusem jest latem, gdy pod dachem robi się gorąco, dlatego zainwestowałam w rolety zewnętrzne i wentylator sufitowy. To koszt, ale opłaca się przy dłuższych upałach.

Sypialnia to azyl, ale w bloku często najmniejszy pokój. U mnie ma zaledwie 9 metrów, a zmieściłam w niej łóżko z pojemnikiem na pościel, szafę przesuwną z drzwiami imitującymi surową blachę i mały stolik nocny z rur wodociągowych. Pod ścianą stanął wieszak na ubrania z drabiny, który służy jako organizator na rzeczy noszone na co dzień. Nad łóżkiem wiszą dwie lampy na długich kablach z żarówkami Edisona, które dają ciepłe światło. Materac piankowy o twardości H2 to mój wybór dla kręgosłupa, a w zestawie z stelazem listwowym z regulacją twardości w trzech strefach spa, jak nigdy wcześniej. Meble loftowe w małym pokoju wymagają precyzyjnych pomiarów, ale efekt końcowy wynagradza każdą minutę spędzoną z miarką.

W sypialni kluczową rolę odgrywa łóżko. Jeśli macie małe pomieszczenie, wybierzcie model z pojemnikiem na pościel i niskim stelażem. Kanapa z funkcją spania w salonie powinna mieć tapicerka welurowa tylko wtedy, gdy macie odkurzacz z filtrem HEPA. W przeciwnym razie wybierzcie len – łatwiej go wyczyścić. Ja u siebie zastosowałam wersalka w przedpokoju, co brzmi szalenie, ale w bloku z kawalerką to jedyna opcja. Rozkładam ją tylko na noc, a w dzień służy jako siedzisko przy stoliku. Lawendowa pościel w kratkę i poduszka z haftem dopełniają stylizacji.

W kuchni też szukałam praktycznych dodatków. Zamiast ozdobnych słoików na makaron postawiłam na przezroczyste pojemniki z etykietami, które stoją na otwartych półkach. Dzięki temu widzę, co mam w zapasie, i nie kupuję podwójnie tych samych produktów. Do tego drewniana deska do krojenia, która służy też jako podkładka pod gorące naczynia – oszczędzam miejsce i pieniądze. W salonie zrezygnowałam z ciężkich zasłon na rzecz rolet rzymskich w kolorze piaskowym. Przepuszczają światło, ale dają prywatność, a przy tym nie zabierają wizualnie miejsca. Każdy element musi mieć swoje zadanie, inaczej tylko zbiera kurz.

Prawdziwy prowansalski klimat tworzą dodatki, które mają swoją historię. Stary młynek do kawy, ceramiczna miska z uchem, lniany ręcznik w paski. Nie bójcie się łączyć różnych odcieni bieli – kości słoniowej, kremowego, łamanej bieli. W jednym z moich projektów wykorzystałam materac piankowy o grubości 20 cm na starym, odziedziczonym stelażu z żeliwnymi nogami. Pomalowałam go na biało, a obok postawiłam wiklinowy fotel z poduszką. Efekt? Pokój wyglądał jak z magazynu wnętrzarskiego. Pamiętajcie o ziołach w doniczkach na parapecie – rozmaryn i tymianek pachną i dodają życia.