Zmieniłam też oświetlenie. Wcześniej w salonie wisiała jedna centralna lampa, która dawała ostre, nieprzyjemne światło. Postawiłam na kilka punktów świetlnych – kinkiet nad kanapą, lampę stojącą w rogu i taśmę LED za telewizorem. Efekt? Wieczorem mogę regulować nastrój w zależności od tego, czy oglądam film, czytam książkę, czy po prostu odpoczywam. To jedna z tych metamorfoz wnętrza, które nie kosztują majątku, a diametralnie zmieniają komfort życia.

W sypialni gościnnej postawiłam na jasny błękit, który dobrze komponuje się z meblami z jasnego drewna. Łóżko z pojemnikiem na pościel to tam podstawa, bo przechowuję w nim dodatkowe koce i poduszki. Jeśli masz mało miejsca, rozważ mechanizm DL w sofie – pozwala rozłożyć ją jednym ruchem, bez przesuwania mebli. Mechanizm DL jest prosty i trwały, a ja używam go w swoim salonie od trzech lat bez żadnych usterek. Wybierając tapicerke welurowa, zwróć uwagę na gęstość tkania – im gęstsza, tym dłużej zachowa kolor.

Łazienka w bloku to często zapchane pomieszczenie, ale w prowansalskim stylu może stać się oazą. Położyłam płytki w kolorze écru z delikatnym wzorem w łezki. Biała ceramika na umywalce ma zaokrąglone krawędzie, a bateria z mosiądzu z czasem pokryła się patyną, którą co jakiś czas poleruję tylko w widocznych miejscach. Na parapecie stoją słoiki z solą morską i suszonymi płatkami lawendy. Drewniana drabinka na ręczniki to mój ulubiony element – zajmuje mało miejsca, a ręczniki schną na niej szybciej niż na grzejniku. Podłoga z desek z odzysku, choć wymagała impregnacji, daje efekt starego domu na wsi. I tu kolejna rada: nie bójcie się ciemnych fug w łazience – przy jasnych płytkach dodają głębi i maskują osad z mydła.

Kolejna sprawa to przechowywanie pościeli. W małych mieszkaniach brak miejsca na dodatkowe koce i poduszki to prawdziwa zmora. Rozwiązaniem jest fotel z pojemnikiem na pościel, który często bywa ukryty pod siedziskiem. W moim modelu zmieści się komplet pościeli, dwie poduszki i koc polarowy. To ogromna oszczędność miejsca w szafie, którą możecie przeznaczyć na coś innego. Pamiętajcie tylko, żeby sprawdzić, czy pojemnik jest łatwo dostępny – niektóre fotele mają go z boku, a to utrudnia wyciąganie rzeczy, gdy fotel stoi przy ścianie. Ja wybrałam wersję z wysuwanym schowkiem od frontu i to działa bez zarzutu.

Nie zapominajmy o wygodzie na co dzień. Fotele do salonu powinny mieć odpowiednio wyprofilowane oparcie i siedzisko. Jeśli spędzacie w fotelu kilka godzin dziennie, warto zainwestować w model z regulacją kąta nachylenia. U mnie sprawdza się opcja z możliwością odchylenia oparcia o 45 stopni, co daje półleżącą pozycję idealną do czytania lub oglądania filmów. Dobrze też, jeśli siedzisko ma wbudowaną poduszkę lędźwiową, która odciąża kręgosłup. Ja swoją dokupiłam osobno, ale coraz więcej producentów dodaje ją w standardzie. Tylko uważajcie na modele z bardzo miękkim wypełnieniem – po roku użytkowania mogą się odkształcić.

Kolejnym wyzwaniem był brak miejsca na pościel dla gości. Przez lata trzymałam ją w plastikowych torbach pod łóżkiem, co wyglądało okropnie. Po metamorfozie wnętrza wszystko ma swoje miejsce – koce, poduszki i zapasowa pościel lądują w pojemniku pod łóżkiem. To niby drobiazg, ale jak często bywałam wściekła, szukając czystej poszewki w środku nocy, gdy przyjechał niespodziewany gość. Teraz po prostu otwieram szufladę i mam wszystko pod ręką.

Oczywiście nie obyło się bez wpadek. Przy montażu stelaza listwowego okazało się, że jeden z listwowych elementów był uszkodzony. Musiałam czekać tydzień na wymianę, a w międzyczasie spałam na dmuchanym materacu. Ale nauczyłam się jednej rzeczy – przy każdej metamorfozie wnętrza warto sprawdzać wszystko od razu po dostawie, bo późniejsze reklamacje to strata czasu i nerwów. Teraz zawsze robię zdjęcia przy rozpakowywaniu mebli.

Zaczęło się od jednej rzeczy – zbyt małej sypialni, w której ledwo mieściło się łóżko i szafa. Wiedziałam, że potrzebuję metamorfozy wnętrza, ale bałam się, że to będzie kosztować fortunę. Prawda jest taka, że największą zmianę zrobiłam, wymieniając stare łóżko na model z pojemnikiem na pościel. Nagle zniknął problem przechowywania koców i poduszek, a pokój zyskał przestrzeń, której wcześniej nie miał. To był pierwszy krok, który pociągnął za sobą kolejne decyzje.

W salonie, który jednocześnie jest gościnnym, musiałam rozwiązać problem noclegu dla przyjaciół. Wybrałam kanape z funkcja spania z tapicerka welurowa w kolorze musztardy. Welur to odważny wybór do prowansalskiego wnętrza, ale jego miękkość doskonale kontrastuje z surowym drewnem i kamieniem. Mechanizm DL działa płynnie – rozkładam ją jednym ruchem, a siedzisko zamienia się w wygodne łóżko dla dwóch osób. Gdy śpią goście, na co dzień kanapa pełni rolę sofy do czytania i oglądania filmów. Obok postawiłam stolik z litego dębu z blatem, który ma ślady po nożu – celowo nie cyklinowałam go do gładkości. Na nim stoi dzbanek z lawendą i stary zeszyt w płóciennej oprawie.