Obejrzyj każdą obejmę i uchwyt. Dokręć śruby kluczem dynamometrycznym, jeśli masz dane producenta. W praktyce większość ludzi dokręca „na czucie” i albo za słabo, albo zrywa gwint. Typowy błąd to dokręcanie obejm na siłę, gdy guma pod nimi jest sparciała. Taka guma nie tłumi drgań, a po kilkuset kilometrach pęka. Sprawdź też, czy belki nie mają wgłębień ani zadrapań – nawet niewielkie wgniecenie osłabia profil i może pęknąć pod obciążeniem.
Dosunięcie klocków i luz — co ustawić najpierw Najpierw ustaw luz roboczy, potem dosuń klocki. Odwrotna kolejność to typowy błąd: ludzie podciągają regulator, aż koło zaczyna hamować, a potem dziwią się, że po kilku kilometrach bęben jest gorący. Luz mierzysz na dźwigni — powinien wynosić kilka milimetrów, zanim szczęki zaczną łapać. Jeśli dźwignia ma śrubę regulacyjną przy zacisku, użyj jej do drobnych korekt, a grubszą regulację zostaw przy samych szczękach.
Butyl jest tańszy w produkcji i bardzo wytrzymały na rozciąganie oraz przebicia. Ma jednak gęstszą strukturę, przez co dętka 700×25 waży zwykle od około stu do stu trzydziestu gramów. TPU waży mniej więcej połowę tego, a przy tym jest mniej podatny na rozciąganie, więc lepiej znosi wysokie ciśnienia w wąskich oponach szosowych. Różnica w wadze jest odczuwalna głównie przy rozpędzaniu koła, nie podczas jazdy ze stałą prędkością.
Wybierając między materiałami, warto kierować się sposobem użytkowania. Do codziennych dojazdów, roweru trekkingowego, gravelowego czy wypraw z sakwami butyl jest rozsądnym wyborem — tańszy, trwalszy i rzadziej wymaga pompowania. TPU ma sens tam, gdzie liczy się każdy gram i gdzie rower jest przygotowywany do startu, a nie do całorocznej eksploatacji. Trzeba też pamiętać, że dętka TPU nie lubi przegrzewania — hamowanie obręczą szczękową na długich zjazdach potrafi ją odkształcić szybciej niż butyl. Niezależnie od wyboru, wożenie zapasowej dętki i sprawnego zestawu do naprawy jest ważniejsze niż sam materiał.
Nie reguluj hamulców na siłę, żeby „lepiej trzymały”. Zbyt mały luz kończy się przegrzaniem bębna, szybszym zużyciem łożysk i utratą skuteczności hamowania w deszczu. Lepiej zostać przy fabrycznym luzie i zadbać o czystość oraz równomierne dosunięcie klocków niż dokręcać regulator do oporu.
Typowe błędy pojawiają się na etapie pomiaru i zakupu. Siadanie na miękkiej kanapie zamiast twardego podłoża zaniża wynik. Mierzenie w ubraniu z grubymi szwami zaburza odczyt. Kupowanie siodełka wyłącznie na podstawie wzrostu lub wagi to loteria, bo te cechy nie przekładają się wprost na anatomię miednicy. Kolejny błąd to ignorowanie kształtu — dwa siodełka o tej samej szerokości mogą mieć zupełnie inne profile i inaczej rozkładać nacisk.
Piszczenie przy lekkim hamowaniu to zwykle skutek zeszklenia okładzin albo zabrudzenia bębna. Przetrzyj bęben papierem ściernym o drobnej gradacji i odtłuść go. Okładziny szlifnij po skosie na krawędziach — to zmniejsza drgania, które przenoszą się na całą oś. Nie smaruj powierzchni ciernej niczym. Smar idzie wyłącznie na osie i punkty obrotu szczęk, w niewielkiej ilości, i nie może spłynąć na okładziny.
Przyjrzyj się też otworom na nyple. W obręczy znajdziesz rząd równo rozmieszczonych otworów, przez które przechodzą szprychy lub – w przypadku obręczy bezdętkowych – specjalne nyple. Liczba otworów zdradza standard: 28, 32, 36 to najczęstsze wartości. Jeśli otwory są rozmieszczone nieregularnie albo jest ich bardzo mało, możesz mieć przed sobą element inny niż obręcz, na przykład część piasty. Kolejny częsty błąd to liczenie otworów na oponie – tam ich nie ma, bo opona nie jest przykręcana do szprych.
Regulację zacznij od poluzowania linki lub cięgła. W większości konstrukcji szczękowa jest dociskana krzywką, która rozchyla ramiona. Odkręć kontrę, wykręć regulator tak, aby szczęki cofnęły się maksymalnie, i dopiero wtedy zacznij je dosuwać. Kręć po jednym obrocie i po każdym sprawdzaj, czy koło obraca się bez oporu. Prawidłowy luz to taki, przy którym szczęki lekko ocierają o bęben, ale koło daje się obrócić ręką bez wyczuwalnego hamowania.
Co zrobić z uzyskanym pomiarem Większość producentów podaje szerokość siodełka mierzoną w najszerszym miejscu, ale liczy się odległość między środkami stref podparcia. Do pomiaru dodaje się zwykle od jednego do dwóch centymetrów, zależnie od pozycji na rowerze. Im bardziej wyprostowana sylwetka, tym większy dodatek; im bardziej pochylona i sportowa, tym mniejszy. Siodełko węższe niż rozstaw kości powoduje, że miednica osiada na tkankach miękkich. Zbyt szerokie rozjeżdża kolana i powoduje otarcia na wewnętrznej stronie ud.
Po regulacji przejedź kilkaset metrów i sprawdź, czy bęben nie parzy. Jeśli tak, cofnij regulator o pół obrotu. Sprawdź też, czy obie szczęki dosuwają się równo — nierówne zużycie okładzin oznacza, że jedna z osi jest zapieczona albo sprężyna odciągająca straciła naciąg. Wymiana sprężyn kosztuje niewiele, a usuwa większość pisków i szarpania.
- ID: 444400
Be the first to review “Gdy hamulce szczękowe piszczą, tak ustawisz klocki i luz”
Reviews
There are no reviews yet.