Kolejna sprawa to wydzielenie strefy kuchennej bez wznoszenia scian. W open space najprostszym trikiem jest zastosowanie roznych podlog – w kuchni polozylismy praktyczne plytki, a w salonie drewniana deske. Ale uwaga! To nie moze byc kontrast z innej planety. Dobrze, jesli kolorystyka podlog jest ze soba spokrewniona, na przyklad cieply bez w kuchni i jasny dab w salonie. Do tego dodalam wyspe kuchenna z blatem z konglomeratu, ktora pelni role naturalnej granicy. Na wyspie mozna jesc sniadanie, a od strony salonu schowalam szafki na drobiazgi. Pamietam, jak znajomi pytali, czy nie przeszkadza mi zapach gotowania w calym mieszkaniu. Prawda jest taka, ze dobry okap z wydajnoscia minimum 600 m3/h rozwiazuje ten problem. No i trzeba pamietac o wentylacji – to podstawa w kazdej aranzacja open space.

Kolor to dylemat, który spędza sen z powiek. W sypialni postawiłam na ciemny granat, chociaż wszyscy mówili, że to ryzyko. Malowałam sama, pokój ma 12 metrów, więc nie potrzebowałam ekipy. Efekt przerósł oczekiwania – ściana za łóżkiem z 16 cm materacem piankowym na stelazu listwowym wygląda głęboko i przytulnie. Do tego biała pościel i drewniane dodatki. Podczas malowania ścian trzeba pamiętać, że ciemne kolory wymagają więcej warstw. Ja dałam trzy, każda czekała 6 godzin. Jasne kolory kryją lepiej, ale przy intensywnych odcieniach lepiej kupić farbę z wyższej półki. Tania farba często ma słabą pigmentację i trzeba nakładać cztery warstwy, co podnosi koszt i czas. Z doświadczenia wiem, że lepiej wydać więcej na jedną dobrą puszkę niż męczyć się z kilkoma tańszymi.

Znasz to uczucie, gdy goście zostają na noc, a ty nagle uświadamiasz sobie, że twój salon ma dwadzieścia metrów i każdy centymetr liczy się podwójnie? Wtedy właśnie sofa rozkładana staje się twoim sprzymierzeńcem, a nie tylko meblem do siedzenia. Przez lata pracy przy aranżacjach wnętrz widziałam, jak wiele osób popełnia ten sam błąd – kupuje kanapę, która pięknie wygląda w salonie, ale po rozłożeniu przypomina pole bitwy. Dlatego zanim zdecydujesz się na konkretny model, sprawdź trzy rzeczy: wysokość siedziska, typ mechanizmu i materiał obiciowy. To detale, które decydują o tym, czy rano obudzisz się wypoczęta, czy z bólem pleców.

Technika malowania to coś, czego uczymy się na błędach. Ja zaczynałam od sufitów, potem ściany, na końcu listwy. Farbę nakładam w kształcie litery W, bez dociskania wałka na początku. Ważne, żeby wałek był równomiernie nasycony – zbyt suchy zostawia smugi, zbyt mokry robi zacieki. Podczas malowania ścian w kuchni natknęłam się na problem z tłuszczem na ścianie nad kuchenką. Musiałam umyć powierzchnię detergentem i odtłuścić spirytusem, inaczej farba by nie trzymała. W łazience z kolei pamiętam o farbie odpornej na wilgoć. Zwykła lateksowa po roku zaczęła się łuszczyć w okolicy prysznica. Teraz używam specjalnej do pomieszczeń mokrych, która nie blaknie i nie pleśnieje.

Po zakończeniu malowania ścian przychodzi moment, który uwielbiam – zdejmowanie taśm i folii. To jak otwieranie prezentu. Kiedyś zostawiłam taśmę na dwa tygodnie i przy odklejaniu urwałam kawałek farby. Lepiej zdjąć ją następnego dnia, gdy farba jest jeszcze świeża, ale już nie mokra. Jeśli coś pójdzie nie tak, mam mały pędzelek i resztkę farby do poprawek. Na koniec układam meble na miejsce. Wersalka w salonie znowu stoi pod ścianą, a ja cieszę się nowym odcieniem. Malowanie ścian to praca, która wymaga cierpliwości, ale efekt potrafi odmienić całe mieszkanie. Nawet jeśli popełnisz błąd, zawsze możesz zamalować. Tylko pamiętaj, żeby przed kolejną warstwą odczekać, aż poprzednia dobrze wyschnie.

Kolejny patent to wykorzystanie przestrzeni pod oknem. U mnie stanął niski regał z siedziskiem na górze, który służy jako ławka do zakładania butów. Poniżej trzymam książki dla dzieci, na wierzchu leży poduszka z grubą pianką. To świetne miejsce, żeby usiąść z herbatą i poczytać w blasku słońca. Tylko pamiętajcie, żeby regał był stabilny – książki ważą sporo, a dzieci lubią się wspinać. Ja wybrałem model z dębowej sklejki, malowany olejem, bo nie brudzi ubrań. A na parapecie postawiłem doniczkę z ziołami – mięta i melisa pachną podczas czytania, a przy okazji odstraszają mole książkowe.

Pamietam pierwsze miesiace w moim nowym mieszkaniu – wielka przestrzen z kuchnia, salonem i jadalnia w jednym. Brzmi jak marzenie, prawda? Tylko ze szybko okazalo sie, ze aranzacja open space to nie jest zadanie dla amatora. Stanalismy przed sciana: jak sprawic, zeby ten jeden wielki pokoj nie wygladal jak magazyn mebli? Kuchnia miala wciskac sie w katy, salon domagal sie wygody, a jadalnia potrzebowala swojego miejsca. Zaczelo sie od planowania stref, bo bez tego calosc szybko zamienia sie w chaos. Do dzisiaj pamietam te chwile, gdy stalam z metrowka w srodku pustego pokoju i probowalam wyobrazic sobie, gdzie postawic kanape, a gdzie stol. Najwiekszym bledem, jaki moglam popelnic, bylo kupowanie mebli na oslep, bez wczesniejszego pomyslenia o podziale przestrzeni. Dlatego pierwsza zasada brzmi: zacznij od funkcji, a nie od kolorow.