Zdarza się, że tapczan jednoosobowy kupujemy dla gości, a potem sami na nim śpimy. W moim przypadku tak było, gdy remontowałam sypialnię. Przez dwa tygodnie spałam na tapczanie w salonie i byłam zaskoczona, jak wygodny może być. Klucz tkwi w proporcjach – szerokość 90 centymetrów to minimum dla dorosłej osoby. Jeśli masz możliwość, wybierz model o długości 200 centymetrów, bo standardowe 190 może być za krótkie dla kogoś wzrostu powyżej 180 centymetrów. Wtedy stopy zwisają, a to żadna przyjemność.

Ostatnia rada praktyczna – zanim kupisz, zmierz dokładnie wysokość swojego materaca. Niektóre łóżka z pojemnikiem mają limit grubości, a zbyt wysoki materac może uniemożliwić swobodne otwieranie pokrywy. Ja wybrałam materac piankowy o wysokości 16 centymetrów i pasuje idealnie, ale gdybym chciała grubszy, musiałabym szukać innego modelu. Lepiej sprawdzić wszystko wcześniej, niż potem kasować zamówienie i szukać nowego mebla.

Materiał obiciowy też ma znaczenie – postawiłam na tapicerkę welurową w odcieniu butelkowej zieleni. Welur jest przyjemny w dotyku, nie mechaci się tak szybko jak len, a do tego dodaje wnętrzu przytulności. Tapicerka welurowa ma tę zaletę, że łatwo ją odświeżyć – wystarczy przeciągnąć wilgotną szmatką, a kurz nie osiada tak mocno jak na bawełnie. Ważne, żeby wybrać materiał z certyfikatem odporności na ścieranie, zwłaszcza jeśli na tapczanie często siadają domownicy w dżinsach. Moja tapicerka po dwóch latach wygląda jak nowa, choć przyznam, że raz zdarzyło mi się rozlać kawę – plama zeszła po delikatnym przetarciu.

Zauważyłam, że wiele osób boi się, że pojemnik na pościel będzie trudny w obsłudze. Nic bardziej mylnego. Nowoczesne mechanizmy, jak wspomniany DL, działają bez wysiłku. Nawet z pościelą w środku podnoszenie jest lekkie. Ja codziennie rano unoszę stelaz, żeby przewietrzyć łóżko, i to żaden problem. A wieczorem wystarczy chwila, żeby opuścić wszystko na miejsce. Dzięki temu moja sypialnia jest czysta i przejrzysta.

Nie mogę pominąć kwestii przechowywania. Tapczan z pojemnikiem to nie tylko wygodne spanie, ale też dodatkowe metry kwadratowe przestrzeni. W moim modelu pojemnik mieści się pod siedziskiem i ma głębokość około 20 centymetrów. Trzymam tam zapasowe koce, letnie poduszki i jeden większy koc, który zimą ląduje na nogach. Dzięki temu nie mam w szafie sterty pościeli, która ciągle wypada na głowę. To szczególnie przydatne, gdy w garderoby – wtedy tapczan z pojemnikiem przejmuje rolę schowka na tekstylia.

Często słyszę pytanie, czy łóżko z pojemnikiem na pościel sprawdzi się u kogoś, kto ma problemy z kręgosłupem. Moja mama, po operacji dyskopatii, przez rok bała się takiego rozwiązania, ale w końcu przekonałam ją do zakupu z regulowanym stelażem. Dziś mówi, że to najlepsza decyzja – nie musi się schylać po rzeczy do szafy pod łóżkiem, tylko jednym ruchem podnosi całą konstrukcję. System DL działa bezgłośnie, co ważne, gdy wstajesz w nocy do toalety. Oczywiście, jeśli ktoś ma poważne ograniczenia ruchowe, lepiej rozważyć model z elektrycznym podnoszeniem, ale to już większy wydatek.

Przyznam, że montaż takiego łóżka to nie jest bułka z masłem. Rama z pojemnika waży sporo, a mechanizm DL wymaga precyzyjnego ustawienia. Mój chłopak i ja spędziliśmy dwie godziny na składaniu, ale instrukcja była czytelna, a wszystkie otwory pasowały idealnie. Najważniejsze to zostawić odpowiednią przestrzeń między łóżkiem a ścianą, żeby swobodnie unieść stelaz listwowy. U mnie wystarczy dwadzieścia centymetrów, co w małym pokoju jest do ogarnięcia. Jeśli masz wąski pokój, sprawdź wcześniej, czy po podniesieniu materaca nie uderzasz w sufit lub półkę nad łóżkiem.

Kolejna kwestia to mechanizm rozkładania. Zdecydowałam się na model z mechanizmem DL, który działa płynnie i nie wymaga siłowania się z ramą. W przeciwieństwie do starszych wersalek, które często blokowały się w połowie, ten system pozwala rozłożyć tapczan jednym ruchem – wystarczy pociągnąć za ukryty uchwyt, a siedzisko wysuwa się do przodu, tworząc płaską powierzchnię. To ogromna ulga, zwłaszcza gdy późno wracam do domu i nie mam siły na walkę z meblem. Co ważne, mechanizm DL jest cichy, więc jeśli ktoś śpi obok, nie obudzi go skrzypienie.

Tapicerka welurowa to kolejny element, który doceniam każdego dnia. Wybrałam odcień granatowy, bo na jasnych tkaninach widać każdy kurz, a welur jest przyjemny w dotyku i łatwy do czyszczenia. Wystarczy odkurzacz z miękką szczotką i raz na jakiś czas wilgotna ściereczka. Dzięki tapicerce welurowej łóżko z pojemnikiem na pościel stało się centralnym punktem pokoju, a nie tylko funkcjonalnym sprzętem. Sąsiadka, która ma podobny model w beżu, narzeka, że przy codziennym siadaniu na krawędzi pojawiły się przetarcia, ale ja polecam od razu dokupić narzutę ochronną na dół ramy.