Druga rzecz to dopasowanie stelaża do materaca. Tapczan bez materaca ma zwykle szczelinę o określonej głębokości i szerokości. Zbyt gruby materac może wystawać i utrudniać rozkładanie, zbyt cienki będzie się przesuwał. Zmierz wewnętrzne wymiary skrzyni i porównaj je z wymiarami materaca, który chcesz dokupić. Najczęstszy błąd to kupno materaca o kilka centymetrów za dużego, bo wtedy nie mieści się w stelażu albo blokuje mechanizm.
Nie ustawiaj narożnika tyłem do kuchni, jeśli gotujesz codziennie. Taka pozycja utrudnia kontakt wzrokowy z resztą domowników i zmusza do odwracania głowy. Lepszym rozwiązaniem jest ustawienie bokiem lub przodem do aneksu, z oparciem przy ścianie. Jeśli pomieszczenie jest wąskie, rozważ narożnik z jednym krótkim ramieniem — pełny kąt w kształcie litery L zajmuje więcej miejsca, niż się wydaje na rysunku.
Mierz od podłogi do górnej powierzchni materaca, nie do stelaża. Materac ugina się pod ciężarem ciała, więc przy twardym podłożu różnica może wynosić kilka centymetrów. W praktyce dla osoby o wzroście około 170 cm sprawdza się przedział od 45 do 55 cm, ale to tylko punkt wyjścia — długość goleni bywa różna przy tym samym wzroście. Przy niskim stelażu i grubym materacu łatwo przekroczyć górną granicę, o czym warto pamiętać, zanim kupi się nowy materac do starej ramy.
Góra i dół to nie to samo co środek Najczęstszy błąd przy zabudowie wnęki to traktowanie jej jak jednej pionowej bryły. Tymczasem strefy mają różne funkcje: do wysokości mniej więcej stu dwudziestu centymetrów warto wstawić szuflady i kosze, bo tam sięgasz bez schylania i bez wchodzenia na palce. Powyżej dwóch metrów trzymaj rzeczy sezonowe, walizki, koce — czyli to, po co sięgasz kilka razy w roku. Środek zostaw na ubrania na wieszakach, bo to strefa, którą otwierasz codziennie. Dzięki temu podziałowi szafa przestaje być magazynem, a staje się narzędziem.
Do niskich wnęk, poniżej dwóch metrów, nie pchaj drążka na całą wysokość. Lepiej zrobić dwie kondygnacje po około metr każda i trzymać na nich kosze lub koszyki, które wysuwasz jak szuflady. Wtedy nie musisz sięgać ponad głowę ani klękać. W wysokich wnękach, powyżej dwóch i pół metra, górna półka jest praktycznie bezużyteczna bez drabinki — dlatego warto przeznaczyć ją na rzeczy, które wyjmujesz raz na sezon, i wstawić tam pojemniki z uchwytami, żeby dało się je chwycić z dołu.
Nie oceniaj materaca po zdjęciu ani po opisie. Policz, ile ma centymetrów, i sprawdź, czy da się go zdjąć z tapczanu. Materace zszyte na stałe z konstrukcją trudno wymienić, gdy się zniszczą, a pranie ogranicza się do powierzchniowego czyszczenia. Jeśli materac jest wyjmowany, zmierz jego wymiary i zapisz je. Po kilku latach kupisz nowy o tych samych gabarytach bez wymiany całego mebla. Zwróć też uwagę na pokrowiec — czy ma zamek i czy można go zdjąć do prania.
Ostatnia rzecz, o której się zapomina: wentylacja i światło. Szczelnie zabudowana wnęka bez przepływu powietrza to miejsce, gdzie ubrania łapią zapach i wilgoć. Zostaw kilkucentymetrową szczelinę przy podłodze i suficie albo wywierć otwory w tylnej ściance, jeśli jest z płyty. Doświetlenie taśmy ledowej na przednim rancie półki nie jest ozdobą — pozwala zobaczyć, co jest w środku, bez wyciągania wszystkiego na zewnątrz. Zaplanuj to przed montażem, bo później poprowadzenie kabla przez zabudowaną wnękę jest kłopotliwe.
Większość szaf wnękowych ma jedną wadę: są za płytkie albo za wysokie, a w praktyce najczęściej jedno i drugie. Zanim zaczniesz wypełniać wnękę półkami, zmierz ją w trzech wymiarach i zapisz, ile realnie masz do dyspozycji. Typowy błąd to kupowanie systemów i akcesoriów przed pomiarem — potem okazuje się, że drążek na ubrania nie mieści się na wybranej głębokości albo że po zamknięciu drzwi nic już nie da się wyjąć bez wyjmowania połowy zawartości.
We wnękach z drzwiami przesuwnymi pamiętaj o jednej rzeczy: połowa szerokości szafy jest w danym momencie zasłonięta. Jeśli wstawisz tam rząd szuflad na całej szerokości, do połowy z nich nie dostaniesz się bez przesuwania skrzydła. Rozwiązanie to przerwa w zabudowie dokładnie na szerokości jednego skrzydła albo szuflady tylko po jednej stronie. Przy drzwiach otwieranych na zewnątrz ten problem znika, ale za to szafa musi mieć cofnięte fronty, żeby skrzydła nie blokowały sąsiednich mebli.
Sama głębokość to najważniejszy parametr. Standardowy drążek na ubrania na wieszakach potrzebuje około sześćdziesięciu centymetrów, żeby ubrania wisiały równolegle do drzwi, a nie były wciśnięte pod kątem. Jeśli wnęka ma mniej, obróć drążek o dziewięćdziesiąt stopni — wtedy wieszaki wchodzą bokiem i mieszczą się nawet na trzydziestu pięciu centymetrach. Wadą takiego rozwiązania jest to, że wyciągasz ubrania pojedynczo, a nie całymi grupami, więc stosuj je tylko do rzeczy, których nie nosisz codziennie.
- ID: 435117
Be the first to review “Szafa wnękowa: głębokość czy wysokość — co da więcej miejsca”
Reviews
There are no reviews yet.